Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Οι νόμοι δεν σώζουν την ελευθεροτυπία


Ο νόμος το γράφει ξεκάθαρα...
1. Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους.
2. Ο τύπος είναι ελεύθερος. η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.
Αυτή είναι εξάλλου και η αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η ελευθερία. Βέβαια θα μου πεις πως ο Πλάτωνας (427-347 π.Χ.) εν μέρει είχε δίκιο λέγοντας πως: "η υπερβολική ελευθερία μοιάζει με υπερβολική δουλεία, αφού αλλάζει και τον πολίτη και την πολιτεία". Λες αυτό να φταίει που πολλοί έγιναν δούλοι που χάθηκε σταδιακά η ελεύθερη έκφραση, που φιμώθηκε η ελευθεροτυπία που οι γνώμες έγιναν κατευθυνόμενες, που τα κομματικά συμφέροντα διαμόρφωσαν γλώσσες, πένες, χαρτιά, πρωτοσέλιδα, ότο κιού;
Άλλο ένα άρθρο αυτή την φορά της Ευρωπαϊκή Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, που νομιμοποιεί το δικαίωμά μας για ελεύθερη έκφραση...
Άρθρο 10: Ελευθερία Έκφρασης
1. Παν πρόσωπο έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν γνώμης ως και την ελευθερίαν λήψεως ή μεταδόσεις πληροφοριών ή ιδεών, άνευ επεμβάσεως δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων.
Δεν είναι καταπληκτικό που η έννοια της ελευθερίας χρειάζεται νόμους για να υπερασπιστεί; Κάποιοι λένε πως σήμερα μόνο η σκέψη και τα όνειρα είναι ελεύθερα. Και αυτό το θεωρείς λίγο; Αυτό είναι το πιο σπουδαίο, εξάλλου η σκέψη από την πράξη μπορεί να απέχει ελάχιστα ή μπορεί να απέχει πολύ. Διάλεξε!
Και πριν προλάβεις να με πεις ονειροπόλα και γραφική (είναι εξάλλου μόδα η λέξη) κλείνω λέγοντας, πως αυτό το πρώτο μου χρονογράφημα, είναι για να πω ευχαριστώ για την ελεύθερη έκφραση που μου δίνει το περιοδικό e-orfeas.gr χωρίς νόμους και ... διατάγματα.